حلزونی پمپ

حلزونی پمپ
در یک پمپ سانتریفیوژ سیال بعد از خارج شدن از دیفیوز یا پروانه داخل جمع کننده گردیده تا به خارج از پمپ هدایت شود، وظیفه جمع کننده جمع آوری سیال خارج شده از چرخ متحرک و هدایت آن بطرف لوله خروجی با سرعت مورد نظر است. حلزونی پمپ (volute) یا جمع کن حلقوی از گذرگاهی دایره ای با سطح مقطع افزاینده تشکیل شده است. امتیاز حلزونی ساده، قیمت تمام شده پایین آن است. با افزایش حجم مایع خارج شده از محیط پروانه، سطح مقطع حلزونی پمپ افزایش می یابد و سرعت میانگین ثابت در حلزونی پمپ سبب متعادل شدن فشار در پوسته (محفظه) پمپ می شود و بنابراین هیچگونه نیروی رانش شعاعی بر محور پمپ وارد نخواهد شد. هرگونه انحراف از ظرفیت نقطه طراحی (دبی) سبب ایجاد نیروی رانش شعاعی می شود که در صورت ادامه اعمال نیرو، به خمش شفت پمپ می انجامد. از سطح مقطع دایره ای برای کاهش افت ها ناشی از اصطکاک و برخورد سیال به دیوارهای پوسته (محفظه) به هنگام خروج از پروانه استفاده می شود. در حلزونی ساده، حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد انرژی جنبشی موجود در خروجی پروانه بازیافت می شود.
تک ولوته ها (Single volutes) : بر اساس هزینه های تولید، ارزان ترین راه حل هستند؛ همچنین به لحاظ ساخت کانالهای چدنی، ساختشان از بقیه ی انواع راحت تر است. نقص آنها ایجاد نیروهای شعاعی قابل ملاحظه میباشد که در شرایط کارکرد خارج از طراحی ایجاد میشوند که علت آن هم انحراف از تقارن شعاعی جریان در محفظه میباشد. نیروهای شعاعی سبب ایجاد بار بر روی یاتاقان، تنش های خمشی و تغییر شکل شفت می شوند که میتواند قابلیت اطمینان ماشین را کاهش دهد. حداکثر هدی که در آن از پمپ های تک ولوته می توان به طور منطقی استفاده کرد، بستگی به سرعت مخصوص، طراحی پمپ (به خصوص محفظه ی یاتاقان ها)، قطر محور و دهانه ی یاتاقان و یا لقی پروانه دارد.
دو ولوته ها(Double volutes) : زمانی که بار یاتاقان ها، تنش های محور و تغییر شکل محور بدون اقدامی جهت کاهش رانش شعاعی به طور قابل ملاحظه ای بالا باشد، به نحوی که کنترل آنها نیاز به زحمت و هزینه ی بسیار بالا در طراحی داشته باشد، مورد استفاده قرار می گیرند.
دوکاناله ها (Twin volutes) : تفاوت اصلیشان با دو ولوتهها در این است که هر کدام از دو ولوت در کانالهای جداگانه پایان مییابند، در صورتی که در دو ولوتهها دو ولوت در یک دیفیوزر تخلیهی مشترک پایان مییابند.